Im wiecej znasz, tym wiecej masz III Rzeczywistosc Polska

Symbol religii politycznej

Wojna z krzyżem, wojna o krzyż, wojna pod krzyżem, a także wojna krzyżem i przeciw krzyżowi. Jednym słowem, ujmując to w szablon językowy - totalna masakra. Najlepsze jest to, że przecież z krzyżem, jako z symbolem religijnym, nie ma to nic wspólnego, o czym zapominają wszystkie strony tego sporu.

10 kwietnia 2010. Tłumy zbierają się z godziny na godzinę pod pałacem prezydenckim w Warszawie. Miejscem symbolicznym, niepowtarzalnym ponieważ upamiętniającym nie tylko tragicznie zmarłą parę prezydencką, która urzędowała w tym budynku i reprezentowała Polskę. Nie tylko Państwa Kaczyńskich, ale i każdego z uczestników smoleńskiej tragedii, którzy też Polskę reprezentowali! Stąd też idiotyczne są drwiny przeciwników krzyża czy też innego symbolu tamtych wydarzeń, że należy obstawić płytami, krzyżami i pomnikami wszystkie miejsca, w których ludzie wtedy gromadzili się.

Krzyż został tam postawiony nie jako symbol Kościoła, jako instytucji czy też symbol ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. Nie. Jest to po prostu symbol, rozpowszechniony akurat w naszym kręgu kulturowym, który stawia się w miejscach, gdzie ludzie zginęli lub upamiętniających te wydarzenia, niezależnie jakiego wyznania były ofiary. Gdyby Polska leżała na Dalekim Wschodzie, pod pałacem stanąłby księżyc z gwiazdą, gdyby w Izraelu, Gwiazda Dawida, a gdyby w Chinach, to drewniany sierp i młot!

Dlaczego napisałem, że zapominają o tym wszystkie strony tego sporu? Przeciwnicy krzyża operują retoryką "państwa kościelnego" czy też "wyznaniowego", a także wszelkimi, pokrewnymi argumentami. Jeszcze brakuje, aby na zwyczajowej tabliczce nad osobą ukrzyżowaną zamiast R.I.P było P.I.S... Przeciwnicy, dlaczego tak ten krzyż traktujecie? Symbolizuje on nie Kościół, a poległych pod Smoleńskiem. Nie byle jakich poległych, a osoby reprezentujące nasz kraj na co dzień w polityce czy działalności około politycznej bądź wojskowej. Tak zwana elita. Ludzie od lewej do prawej strony. I katolicy i na pewno kilku ateistów, a może ktoś jeszcze innego wyznania. Miał tam powstać totem?

Ludzie są wzrokowcami oraz zwierzętami społecznymi, którzy zawsze muszą żyć i funkcjonować w większych grupach. Nawet na co dzień, gromadzić się w okół pewnych symboli - pieniądze, sława, państwo, krzyż, budda i tym podobne. W przypadku, kiedy czujemy się zagrożeni, nasza potrzeba solidarności znacznie zwiększa się, stąd pewne symbole muszą być unaocznione, namacalne, ot, jak krzyż w Warszawie.

I tutaj wzrok kieruję na ostrych zwolenników pozostawienia krzyża na swoim miejscu - nie powstał on tam, by sławić wielkość Kościoła katolickiego. Nie ten i nie w tym miejscu, o czym pisałem już wcześniej. Dlatego zupełnie nie rozumiem pieśni religijnych śpiewanych przez megafony, konkursów na najgłośniejsze wyklepanie różańca i tym podobne gesty. Rozumiem osoby, które po prostu boją się, że krzyż zostanie usunięty, a na jego miejscu pozostanie po prostu wspomnienie ponieważ tak na dobrą sprawę, nie było żadnego porozumienia, debaty jednej i drugiej strony, co i w jakim kształcie powinno tam pozostać. A powinno. Tablica postawiona "przez prezydenta Komorowskiego" jest tu bardziej postrzegana bardziej, jako próba założenia plastra na złamanie otwarte nogi, jako doraźny środek, aby pogłaskać wzburzony tłum.

Po prostu, krzyż, ten jeden, konkretny, stał się symbolem religii, ale religii politycznej, czy też polityczno - społecznej.