Symbol religii politycznej
Wojna z krzyżem, wojna o krzyż, wojna pod krzyżem, a także wojna krzyżem i przeciw krzyżowi. Jednym słowem, ujmując to w szablon językowy - totalna masakra. Najlepsze jest to, że przecież z krzyżem, jako z symbolem religijnym, nie ma to nic wspólnego, o czym zapominają wszystkie strony tego sporu.
10 kwietnia 2010. Tłumy zbierają się z godziny na godzinę pod pałacem prezydenckim w Warszawie. Miejscem symbolicznym, niepowtarzalnym ponieważ upamiętniającym nie tylko tragicznie zmarłą parę prezydencką, która urzędowała w tym budynku i reprezentowała Polskę. Nie tylko Państwa Kaczyńskich, ale i każdego z uczestników smoleńskiej tragedii, którzy też Polskę reprezentowali! Stąd też idiotyczne są drwiny przeciwników krzyża czy też innego symbolu tamtych wydarzeń, że należy obstawić płytami, krzyżami i pomnikami wszystkie miejsca, w których ludzie wtedy gromadzili się.
Krzyż został tam postawiony nie jako symbol Kościoła, jako instytucji czy też symbol ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. Nie. Jest to po prostu symbol, rozpowszechniony akurat w naszym kręgu kulturowym, który stawia się w miejscach, gdzie ludzie zginęli lub upamiętniających te wydarzenia, niezależnie jakiego wyznania były ofiary. Gdyby Polska leżała na Dalekim Wschodzie, pod pałacem stanąłby księżyc z gwiazdą, gdyby w Izraelu, Gwiazda Dawida, a gdyby w Chinach, to drewniany sierp i młot!
Dlaczego napisałem, że zapominają o tym wszystkie strony tego sporu? Przeciwnicy krzyża operują retoryką "państwa kościelnego" czy też "wyznaniowego", a także wszelkimi, pokrewnymi argumentami. Jeszcze brakuje, aby na zwyczajowej tabliczce nad osobą ukrzyżowaną zamiast R.I.P było P.I.S... Przeciwnicy, dlaczego tak ten krzyż traktujecie? Symbolizuje on nie Kościół, a poległych pod Smoleńskiem. Nie byle jakich poległych, a osoby reprezentujące nasz kraj na co dzień w polityce czy działalności około politycznej bądź wojskowej. Tak zwana elita. Ludzie od lewej do prawej strony. I katolicy i na pewno kilku ateistów, a może ktoś jeszcze innego wyznania. Miał tam powstać totem?
Ludzie są wzrokowcami oraz zwierzętami społecznymi, którzy zawsze muszą żyć i funkcjonować w większych grupach. Nawet na co dzień, gromadzić się w okół pewnych symboli - pieniądze, sława, państwo, krzyż, budda i tym podobne. W przypadku, kiedy czujemy się zagrożeni, nasza potrzeba solidarności znacznie zwiększa się, stąd pewne symbole muszą być unaocznione, namacalne, ot, jak krzyż w Warszawie.
I tutaj wzrok kieruję na ostrych zwolenników pozostawienia krzyża na swoim miejscu - nie powstał on tam, by sławić wielkość Kościoła katolickiego. Nie ten i nie w tym miejscu, o czym pisałem już wcześniej. Dlatego zupełnie nie rozumiem pieśni religijnych śpiewanych przez megafony, konkursów na najgłośniejsze wyklepanie różańca i tym podobne gesty. Rozumiem osoby, które po prostu boją się, że krzyż zostanie usunięty, a na jego miejscu pozostanie po prostu wspomnienie ponieważ tak na dobrą sprawę, nie było żadnego porozumienia, debaty jednej i drugiej strony, co i w jakim kształcie powinno tam pozostać. A powinno. Tablica postawiona "przez prezydenta Komorowskiego" jest tu bardziej postrzegana bardziej, jako próba założenia plastra na złamanie otwarte nogi, jako doraźny środek, aby pogłaskać wzburzony tłum.
Po prostu, krzyż, ten jeden, konkretny, stał się symbolem religii, ale religii politycznej, czy też polityczno - społecznej.
50%
50% wyborów mamy już za sobą.
Za dwa tygodnie drugie 50% i po wszystkim. Albo inaczej - dopiero się zacznie...
I tak wybierzemy…
...kogoś innego. Jako, że jesteśmy już na ostatniej prostej przed pierwszą turą wyborów prezydenckich, nie mogę odgonić się od pewnej myśli - wybieramy kogoś, kto ma szansę wygrać, a nie tego, kto nam pasuje. Nic odkrywczego? A może wręcz przeciwnie.
Myśl mnie ta natchnęła przy okazji pisania tego komentarza, w którym to próbowałem nakreślić fenomen Janusza Korwina - Mikkego. Chciałbym tutaj to nieco rozwinąć i uogólnić.
Jak łatwo zauważyć, kandydat na prezydenta, Janusz Korwin - Mikke, króluje, a przynajmniej jest w ścisłej czołówce, wielu sondaży i "prawyborów" przeprowadzanych na wszelkich serwisach poświęconym tegorocznym wyborom. Żeby nie być gołosłownym - Prawybory na portalu Facebook: JKM na drugim miejscu z wynikiem nieco ponad 20%, wprost24.pl: bezsprzeczne prowadzenie z wynikiem ponad 40%, na wykop.pl wręcz natłok filmików i komentarzy z udziałem kandydata, bardzo pozytywnie odbieranymi przez internautów.
A na ile może liczyć realnie w niedzielnych wyborach? Nie przewiduję, aby to był wynik przekraczający 5 - 6%. Będzie to bardziej oscylować w granicach 2 - 4%, na pewno nie będzie to wynik dwucyfrowy, który jest "zarezerwowany" dla Komorowskiego, Kaczyńskiego i Napieralskiego, ewentualnie Olechowskiego.
Skąd taki fenomen? Jednym z czynników może być wpływ wieku. W internecie nie ma cenzusu wieku. Głosować może każdy. Choć tutaj nie spodziewałbym się zbyt dużego odsetka osób niepełnoletnich, którzy akurat fanatycznie klikają wszędzie, gdzie znajdą "Janusz Korwin - Mikke - GŁOSUJ". Ci raczej, ze względu na nikłe pojęcie o polityce, będą klikać wedle nastrojów w domu, zwłaszcza na Komorowskiego, bo Kaczyński, to przebrzydły kaczor i kropka. Nie jest też problemem głosować kilka razy w tej samej ankiecie, co zwolennikom JKM może pomóc budować właśnie taką spiralę zaskoczenia - Mikke na prowadzeniu! Mikke do boju! itp.
I tu dochodzimy do sedna, dlaczego nagle poparcie spada do realnych kilku procent? Przy urnie nie ma już zabawy, klikania "odśwież" oraz bezwiednego klikania "głosuj", nasuwa się refleksja i takie otrzepanie "E, Mikke, ten wariat w muszce, co to tylko pokrzykuje o złodziejach, logicznie, bo logicznie, ale pokrzykuje? Nieee, to nie dla mnie... Poza tym, przecież on przegra, więc po co mi na niego głosować".
No właśnie, w duchu popieramy kandydata X, dajmy na to już Mikkego. Pasują nam jego poglądy, chęć wprowadzenia pewnych reform, powszechne uzdrowienie kraju, zwłaszcza gospodarczo. Ale ten nieszczęsny "imidż" (mi "imidż" ciągle kojarzy się nie z "image" tylko z "imitacją". Chyba trafniej.), muszka, ostry język, sumiaste wąsy i łysinka, przekreślają go w ostatecznym rozrachunku.
Pozostaje jeszcze jedna kwestia - "on zawsze przegrywa, to zmarnowany głos". Nigdy nie chcemy obstawiać przegranych, a wybory to bardzo specyficzny rodzaj zakładów bukmacherskich. Ostatecznie, zakreślamy tego, kto ma większe szanse i jest najbliżej naszego ideału światopoglądowego. Oczywiście dotyczy się to osób, które nie są uznawane za "żelazny elektorat" danego kandydata, choćby bardzo niszowego.
No, ale skąd w końcu Korwin - Mikke ma takie poparcie wśród "cichego tłumu"? Ponieważ ma logiczne, racjonalne poglądy, prawicowe, które wbrew pozorom, odpowiadają dużej części społeczeństwa, która dodatkowo jest zmęczona przepychankami na linii PO - PiS. Marek Jurek jest kandydatem zbyt konserwatywnym, związanym z Kościołem, a to jedyna osoba na prawej stronie, która mogłaby jeszcze prócz JKM przejąć tę pałeczkę.
Kończąc, wspomniałem jeszcze, że wyniki dwucyfrowe są już zarezerwowane dla kilku kandydatów. Dlaczego dla Kaczyńskiego i Komorowskiego, wyjaśniłem - są to "pewniki", na których ludzie chcą głosować, by nie czuć się przegranymi (albo odczuwać do w najmniejszym stopniu). A dlaczego znajduje się tam Grzegorz Napieralski albo Andrzej Olechowski? Bo jednak w Polsce jest więcej zwolenników lewicy czy też centrolewicy niż czystej maści prawicowców (czy ten podział jeszcze w ogóle coś znaczy...?)
No, to jeszcze 7 dni i będzie ciekawie!

